Szanowni Użytkownicy aparatów do krioterapii miejscowej serii Cryo-T

Informujemy Państwa, że w dniu 11.03.2009r. na stronach internetowych Narodowego Funduszu Zdrowia została opublikowana nowelizacja zarządzenia Prezesa NFZ w sprawie kontraktowania świadczeń leczniczych w rodzaju rehabilitacja lecznicza (Zarządzenie nr 17/2009/DSOZ). W nowelizacji tej z katalogu świadczeń refundowanych został usunięty zabieg kriostymulacji (krioterapii) miejscowej z wykorzystaniem dwutlenku węgla.
Uważamy, że decyzja ta jest niemerytoryczna i szkodliwa dla pacjentów oraz świadczeniodawców, i może prowadzić do niewłaściwego zabezpieczenia pacjentów w tego rodzaju świadczenia opieki zdrowotnej.
Decyzja ta przekreśla skuteczną terapię stosowaną powszechnie w Polsce od ponad 10 lat i wyklucza możliwość użytkowania przez świadczeniodawców ponad 2 000 aparatów zasilanych dwutlenkiem węgla.
W związku z zaistniałą sytuacją podjęliśmy działania mające na celu przywrócenie w katalogu zabiegów refundowanych zapisu dotyczącego krioterapii i kriostymulacji miejscowej z wykorzystaniem dwutlenku węgla

Nasze dotychczasowe działania przedstawiają się następująco:

• poprzez Ogólnopolską Izbę Gospodarczą Wyrobów Medycznych POLMED, wystosowaliśmy w trybie konsultacji społecznych do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Pana Jacka Paszkiewicza pismo rekomendujące utrzymanie dotychczasowego zapisu dotyczącego krioterapii i kriostymulacji z wykorzystaniem dwutlenku węgla w katalogu zabiegów refundowanych. Stanowisko Izby POLMED w tej sprawie zostało również przesłane do wiadomości:



• Pani prof. dr hab. n. med. Ireny Ponikowskiej (Konsultant Krajowy w dziedzinie Balneologii i Medycyny Fizykalnej).


• Pana dr n. med. Marka Krasuskiego (Konsultant Krajowy w dziedzinie Rehabilitacji Medycznej, Prezes Polskiego Towarzystwa Rehabilitacji).


• Pana dr n. med. Marka Kiljańskiego (Prezes Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii).

Być może, nieuwzględnienie uwag Izby POLMED w nowelizacji zarządzenia było spowodowane zbyt krótkim okresem na zapoznanie się z tym stanowiskiem przez Prezesa NFZ.

• OIGWM POLMED zwróciła się do producentów gazów wykorzystywanych w medycynie z prośbą o wydanie opinii eksperckiej na temat produkcji i eksploatacji dwutlenku węgla i azotu, ich porównania ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa dla terapeuty i pacjenta oraz ekonomiki użytkowania (dostępności gazu, strat w przechowywaniu, ilości gazu wykorzystywanych do zabiegu). Treść tej opinii będzie umieszczona na stronach internetowych Izby POLMED (www.polmed.org.pl) i na naszej stronie – stronie producenta aparatów serii Cryo-T (www.metrum.com.pl).
  Informujemy również, że OIGWM POLMED zamierza wystąpić z wnioskiem do Ministra Zdrowia, aby ten na podstawie art. 162 ust. 1 i art. 163 ust. 2 Ustawy o Świadczeniach Opieki Zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z dnia 27.08.2004 z późn. zm.), w trybie nadzoru nad Narodowym Funduszem Zdrowia, przywrócił dotychczas obowiązującą regulację prawną, uwzględniającą refundację przez NFZ zabiegów krioterapii miejscowej z użyciem dwutlenku węgla
  Nadmieniamy, że podobne uprawnienie przysługuje również Państwu jako świadczeniodawcom realizującym ten rodzaj świadczeń z wykorzystaniem dwutlenku węgla. Informujemy też, że możecie również Państwo swoje uwagi kierować do stowarzyszeń i organizacji, których jesteście członkami, aby mogły one podjąć stosowne działania w stosunku do Narodowego Funduszu Zdrowia i Ministerstwa Zdrowia.
  Poniżej przedstawiamy przesyłamy Państwu najbardziej istotne argumenty uzasadniające utrzymanie dotychczasowej refundacji zabiegów z wykorzystaniem dwutlenku węgla.

Za pośrednictwem strony www.metrum.com.pl będziemy na bieżąco informować Państwa o istotnych zmianach związanych z nowelizacją zarządzenia Prezesa NFZ w powyższej sprawie.

 

Refundacja zabiegów krioterapii miejscowej z wykorzystaniem dwutlenku węgla była realizowana od początku funkcjonowania Kas Chorych (obecnie Narodowego Funduszu Zdrowia). Niezrozumiałym jest fakt zmiany polityki Narodowego Funduszu Zdrowia po blisko 10 latach funkcjonowania tych zabiegów w ramach systemu ochrony zdrowia.
W Polsce dwutlenek węgla jest stosowany do krioterapii miejscowej jako skuteczna i bezpieczna metoda przez świadczeniodawców, którzy użytkują ponad 2 000 urządzeń zasilanych tym gazem.
Znaczna część tych użytkowników wyraża opinię o większej skuteczności terapeutycznej dwutlenku węgla w krioterapii miejscowej w porównaniu z parami azotu.

Wybrane istotne argumenty uzasadniające wykorzystywanie dwutlenku węgla do zabiegów krioterapii (kriostymulacji) miejscowej:

• Dwutlenek węgla jako jedyny gaz stosowany do krioterapii (kriostymulacji) posiada status wyrobu medycznego w Polsce.


• Literatura medyczna wymienia dwutlenek węgla jako równorzędny gaz medyczny w stosunku do azotu stosowany w zabiegach miejscowych krioterapii (kriostymulacji). Patrz, np.:


• „Fizykoterapia” autorstwa Prof. dr hab. med. Tadeusz Mika, prof. nadzw. dr hab. med. Wojciech Kasprzak (Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004r.) na str. 48;


• „Zastosowanie zimna w medycynie” pod kierunkiem prof. dr n. med. Aleksandra Sieronia (Wydawnictwo Alfa-Medica, 2008);


• „Nowoczesna medycyna uzdrowiskowa” pod kierunkiem prof. dr n. med. Ireny Ponikowskiej (Medipres 2009) na str. 139;


• „Balneologia Polska” – czasopismo Polskiego Towarzystwa Balneologii i Medycyny Fizykalnej, nr. 1/2007 artykuł „Terapeutyczne zastosowanie krioterapii w praktyce klinicznej” na str. 41;


• „Rehabilitacja w praktyce” – artykuł „Krioterapia w praktyce klinicznej” A. Stanek, G. Cieślar nr 1/2006 na str. 27;


• „Ogólnopolski Przegląd Medyczny” nr 11/2005, artykuł „Aparatura do krioterapii miejscowej i ogólnoustrojowej – przydatność w procesie fizykoterapii” dr M. Rajewski, na str. 22-25;


• Publikacje naukowe dotyczące dwutlenku węgla wskazują na jego większą skuteczność w stosunku do par ciekłego azotu – jak np. Opracowanie: „Próba porównania skuteczności działania przeciwbólowego krioterapii miejscowej przy użyciu par ciekłego azotu oraz dwutlenku węgla u pacjentów po 60 roku życia z chorobą zwyrodnieniową stawów” (autorzy: Magdalena Dudziak, Joanna Fidut, Ewa Kołodziej, Krzysztof Sokołowski), wskazuje we wnioskach, że: „Dwutlenek węgla wydaje się być skuteczniejszym środkiem oziębiającym, niż pary ciekłego azotu w walce z bólem pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów”.

Opracowanie to było prezentowane na Sympozjum Naukowym: II Wiosna z Fizjoterapią – Rehabilitacja w Geriatrii w dn. 18.04.2008 r. w Warszawie organizowanym przez Warszawski Uniwersytet Medyczny (Przewodniczący Rady Naukowej: prof. dr hab. med. Jerzy Kiwerski, prof. dr hab. med. Zbigniew Śliwiński).

• Sposób aplikacji dwutlenku węgla zmniejsza ryzyko poparzenia pacjenta w stosunku do sposobu aplikacji par azotu. Ma to istotne znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i zmniejszenia możliwości wystąpienia ewentualnych powikłań.


• W przypadku rozszczelnienia butli dwutlenek węgla jest wyczuwalny dla człowieka i nie zagraża życiu, azot jest niewyczuwalny i może prowadzić do zagrożenia życia dla osób przebywających w pomieszczeniu z rozszczelnioną butlą.


• Dwutlenek węgla przechowywany jest w butlach bez żadnych strat gazu, co ma duże znaczenie dla ekonomiki stosowania tego gazu w porównaniu do par azotu.


• Dwutlenek węgla jest gazem o bardzo dużej dostępności dla użytkowników.


• Dwutlenek węgla pozyskiwany jest w procesie produkcji z powietrza – w związku z tym jego dodatkowy niekorzystny wpływ na środowisko jest zerowy.

Pamiętajmy o tym, że:
Zarówno zabiegi z wykorzystaniem azotu jak i dwutlenku węgla są skuteczne i odnoszą pożądany efekt terapeutyczny, jednakże ze względu na odmienne właściwości fizyczne tych gazów, wymagają wiedzy terapeuty i doboru właściwej dla użytego gazu metodyki zabiegu.

Pobierz dokument, PDF - 235 KB

Pobierz Ustawę o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, PDF - 90 KB

 

Pokaż wszystkie