Chirurgia

     

Chirurgia



PRINT

  Zastosowanie ozonoterapii w chirurgii:

Owrzodzenia różnej etiologii
Niedokrwienie różnej etiologii
Pourazowe zapalenie kości, tkanek miękich
Infekcje wokół endoprotez, przetoki ropne
Choroby stawów, tkanek około stawowych (zwyrodnieniowe, zapalne)
Infekcje beztlenowcowe
Posocznicza
Stany zapalne i owrzodzenia jelita grubego
Zmiany egzematyczne
Oparzenia
 

Zakażenie jest bardzo niebezpiecznym powikłaniem w chirurgii. Pomimo stosowania nowoczesnych środków antyseptycznych i antybiotyków stanowi w dalszym ciągu poważny problem, przyczyniając się do wielu niepowodzeń w leczeniu oraz w znaczący sposób podnosząc jego koszty. Ze względu na wzrastającą liczbę otwartych urazów jamy brzusznej i złożonych obrażeń kończyn, głównie spowodowanych wypadkami komunikacyjnymi zapobieganie zakażeniom i ich leczenie jest niezwykle istotne. Poważnym problemem jest także narastająca oporność szczepów bakteryjnych przeciwko stosowanym antybiotykom. Istnieje więc potrzeba szukania nowych sposobów zwalczania zakażeń i przyspieszania gojenia ran. Jedną z możliwości jest wykorzystanie znanej z wybitnie silnych właściwości antyseptycznych mieszaniny tlenowo- ozonowej.

 

Wskazania do leczniczego stosowania ozonu u chorych chirurgicznych są następujące:

I. Działanie mieszaniną tlenowo-ozonową w gazie na skórę:

  • choroby infekcyjne skóry
  • owrzodzenia żylne, tętnicze i grzybicze podudzi i stóp
  • niegojące się rany i odleżyny
  • zmiany egzematyczne

II. Podawanie ozonu podskórnie, domięśniowo lub do jam ciała:

  • zaburzenia ukrwienia kończyn
  • ropnie i czyraki
  • trądzik
  • niegojące się i zakażone rany
  • oparzenia i odleżyny
  • przetoki skórne w zakazeniach kości
  • ropniaki opłucnej
  • zgorzel gazowa

III. Duża autohemotransfuzja ozonowa:

  • ostre i przewlekłe zakażenia wirusowe ( WZW)
  • zaburzenia krążenia
  • hiperlipidemia
  • zaburzenia ukrwienia na tle miażdżycy tętnic
  • angiopatia cukrzycowa
  • polineuropatia
  • w chorobach metabolicznych np. cukrzycy

IV. Podawanie bezpośrednie dotetnicze lub dożylne:

  • rozległe zakażone owrzodzenia podudzi
  • zagrażajaca martwica lub zgorzel kończyn
  • zmiany miażdżycowe

V. Podawanie dojelitowe:

  • stany zapalne i owrzodzenia jelita grubego
  • przetoki jelitowe, trzustkowe i żółciowe
  • nieżyty żołądkowo- jelitowe

 

Poszczególne metody są omówione w poniższych zabiegach (po wybraniu konkretnej metody klikamy na obrazek).