Dermatologia i Medycyna Estetyczna

Ozonoterapia nie tylko maskuje defekty skóry, ale normalizuje jej naturalne funkcje i stymuluje do pracy. Spośród wielu sposobów otrzymywania i korzystania z terapeutycznych i bezpiecznych dla pacjenta właściwości ozonu, najtrwalszym sposobem jest utrzymanie ozonu w olejach i kremach w postaci ozonków.

Poza tym, że ozonki są całkowicie nieszkodliwe, są także stabilnymi składnikami, które nie ulatniają się z czasem, i których struktura umożliwia im przenikanie do najgłębszych partii skóry i pozytywne oddziaływanie na komórki.

W zależności od problemów skóry rekomenduje się użycie w postaci ozonowanej oliwy zarówno do pielęgnacji miejscowej jak i do masażu ciała. Inne sposoby podawania ozonu to autohemotransfuzja, ozonowane płyny infuzyjne, ostrzykiwanie, podawanie do jam ciała, ozonowanie kończyn w rękawie. Wybór metody jest ściśle zależne od potrzeb indywidualnych pacjenta.

Ozonowane oleje, maści, kremy i żele na bazie tych olejów wykorzystuje się w różnych zabiegach kosmetycznych lub po, takich jak:

manicure, pedicure
zabiegi na cellulit i rozstępy
zabiegi i leczenie trądziku
po depilacji
po laseroterapii
po oczyszczaniu twarzy
po mikrodermabrazji
po peelingu chemicznym, mechanicznym i ultradźwiękowym

Ozon działa skutecznie jako czynnik lipolityczny, powodując rozbijanie tłuszczu. Zabiegi rozpuszczania podskórnej tkanki tłuszczowej wykonuje się w następujący sposób: podaje się iniekcje podskórne w ilości 2-4ml mieszaniny tlenowo-ozonowej o stężeniu 2-3 μg/ml do maksymalnie 5-6 μg/ml na jedno wkłucie, na okolicę brzucha, ud, bioder, pośladków. Iniekcje podaje się w odstępach kilkucentymetrowych w ilości 10-25 wkłuć, jeden raz w tygodniu. Dla uzyskania spodziewanych efektów należy wykonać 5-8 podobnych sesji zabiegowych. W czasie każdej sesji można zaaplikować nie więcej niż 100-150 ml mieszaniny tlenowo-ozonowej.

Po zabiegu należy obserwować pacjenta przez okres ok. 20 min. Delikatny masaż z zastosowaniem np. ozonowanej oliwki najczęściej znosi miejscowy ból poiniekcyjny. Podanie zbyt dużej objętości mieszaniny tlenowo-ozonowej w czasie jednej sesji może skutkować wystąpieniem zatorów powietrznych. Całkowita dawka ozonu na całą kurację wynosi 200-2000 μg i nie wywołuje działania toksycznego.

Ozon na teleangiektazje, czyli tzw. ”pajączki skórne” na kończynach dolnych. Podaje się śródskórnie do naczynia (największego w sieci naczyń w danym miejscu) 1-3 ml gazu w stężeniu 80 μg/ml. Iniekcje wykonuje się w tych miejscach na skórze kończyn dolnych, w których występują teleangiektazje. Po zabiegu należy założyć na kończynę bandaż elastyczny lub pończochę uciskową w pierwszym stopniu ucisku – na jedną dobę.

Zastosowanie mieszaniny tlenowo-ozonowej na zmarszczki mimiczne na twarzy. Wykonuje się iniekcje nakłuwając skórę twarzy igłą skierowaną od góry do dołu wzdłuż zmarszczki. Podaje się mieszaninę w stężeniu 1-2 μg/ml w ilości 5-10 zastrzyków na jeden seans. Kuracja powinna składać się z czterech seansów.

Mieszaniną tlenowo-ozonową można leczyć również rozstępy skórne, blizny hipertroficzne i atroficzne. Podaje się mieszaninę w postaci gazowej w stężeniu 2-3 μg/ml w ilości 1-2 ml na wkłucie. Wymagane są przynajmniej cztery seanse.

Udowodnione jest, że ozonoterapia może paradoksalnie wzmocnić obronę antyoksydacyjną przed przemijającym i kontrolowanym stresem oksydacyjnym. Przeprowadzanie autohemotransfuzji w ilości dwóch cykli rocznie (6-8 zabiegów na cykl) może przyczynić się do opóźnienia starzenia się organizmu. W tych przypadkach należy stosować małe dawki ozonu (15-30 μg/ml).